เทคนิคการรับมือการใส่สายสวนเป็นระยะที่ยาก (1)

สถานการณ์ทั่วไปของการใส่ท่อช่วยหายใจที่ยากลำบากในการปฏิบัติทางคลินิกมีดังนี้:

1. ไม่สามารถระบุตำแหน่งของท่อปัสสาวะได้อย่างเหมาะสม ส่งผลให้ไม่สามารถใส่สายสวนปัสสาวะเข้าไปในท่อปัสสาวะได้

2. การผ่าตัดที่ไม่เหมาะสมทำให้ใส่ท่อช่วยหายใจได้ยาก ตัวอย่างเช่น สายสวนปัสสาวะหนาหรือบางเกินไป การหล่อลื่นของสายสวนปัสสาวะไม่เพียงพอ ผู้ป่วยชายไม่ปรับมุมใส่ท่อช่วยหายใจที่เหมาะสม และเนื่องจากความโค้งทางสรีรวิทยา การใส่ท่อช่วยหายใจจึงไม่ราบรื่น

3. ท่อปัสสาวะอุดตัน การอุดตันของท่อปัสสาวะเป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของความยากลำบากในการใส่สายสวน เช่น ท่อปัสสาวะตีบ นิ่วในท่อปัสสาวะ ต่อมลูกหมากโต เป็นต้น

4. ความตึงเครียดทางอารมณ์ของผู้ป่วย ความตึงเครียดที่มากเกินไประหว่างการใส่ท่อช่วยหายใจอาจทำให้เกิดอาการกระตุกของท่อปัสสาวะ ทำให้สายสวนปัสสาวะผ่านได้ยาก

แนวทางแก้ไขสำหรับแต่ละสถานการณ์มีดังนี้

1. ระบุช่องท่อปัสสาวะภายนอกอย่างแม่นยำ

สำหรับผู้ป่วยส่วนใหญ่ สามารถระบุช่องเปิดท่อปัสสาวะภายนอกได้ง่าย อย่างไรก็ตาม สำหรับผู้ป่วยหญิงสูงอายุ ผู้ที่มีริมฝีปากหลอมเหลว ผู้ที่มีรูท่อปัสสาวะภายนอกนอกมดลูก ผู้ที่มีรอยโรครอบท่อปัสสาวะ และผู้ที่มีภาพยนตร์บางส่วน อาจเป็นเรื่องยากที่จะระบุตำแหน่งช่องปากของท่อปัสสาวะภายนอกที่ถูกต้อง เราจำเป็นต้องระบุอย่างระมัดระวัง สำหรับคนไข้ภาวะริมฝีปากหลอมละลาย เราควรแยกออกจากกันก่อน สำหรับผู้ที่มี filmosis เราต้องชัดเจนว่าช่องเปิดของหนังหุ้มปลายไม่ใช่ช่องท่อปัสสาวะภายนอก หากเราใส่สายสวนปัสสาวะแบบสุ่มสี่สุ่มห้า ก็มีแนวโน้มว่าจะไปติดอยู่ที่ลึงค์ของอวัยวะเพศชาย วิธีที่ดีที่สุดคือพลิกหนังหุ้มปลายขึ้นเพื่อให้หนังหุ้มปลายยึดติดกับลึงค์อย่างแน่นหนาและเผยให้เห็นช่องท่อปัสสาวะภายนอก โดยไม่ทิ้งช่องว่างระหว่างหนังหุ้มปลายลึงค์และลึงค์ หากจำเป็น เราสามารถแยกช่องเปิดของหนังหุ้มปลายออกได้เล็กน้อย

ท่อปัสสาวะของผู้หญิงตั้งอยู่ด้านหลังอาการหัวหน่าว สั้นและตรง ช่องท่อปัสสาวะปกติอยู่ที่ 2 ถึง 2.5 ซม. ข้างหน้าห้องโถง ก่อนช่องคลอด และหลังคลิตอริส เป็นรอยแยกทัลที่ล้อมรอบด้วยบริเวณที่ยกขึ้นซึ่งมีรูปร่างคล้ายหัวนม ในสตรีสูงอายุ เนื่องจากการคลายตัวของกล้ามเนื้อบริเวณฝีเย็บ การเปิดท่อปัสสาวะอาจหดกลับ ช่องคลอดเป็นท่อที่ประกอบด้วยเยื่อเมือกและกล้ามเนื้อ ช่องคลอดของผู้หญิงที่ไม่ใช่ผู้สูงอายุจะมีรอยพับตามยาวและมีเส้นใยยืดหยุ่นปกคลุมอยู่ และมีกล้ามเนื้อไขว้เป็นวงกลมที่ช่องช่องคลอด การขาดฮอร์โมนเอสโตรเจนอาจทำให้ระบบทางเดินปัสสาวะฝ่อได้ หลังจากที่ผู้หญิงเข้าสู่วัยชรา การหลั่งฮอร์โมนเอสโตรเจนจะลดลง และในขณะเดียวกัน กล้ามเนื้อและเนื้อเยื่อเกี่ยวพันก็มีแนวโน้มที่จะฝ่อ ส่งผลให้ช่องคลอดฝ่อ ช่องคลอดฝ่อจะดึงช่องเปิดของท่อปัสสาวะที่หดกลับ ทำให้ค่อยๆ เล็กลงและจมลงสู่ผนังด้านหน้าของช่องคลอด

เนื้อหาของบทความนี้มาจากอินเทอร์เน็ต ผู้เขียนจะไม่รับผิดชอบใดๆ ทั้งสิ้น โดยไม่ได้รับอนุญาตห้ามคัดลอกโดยเด็ดขาด